Inspirerend: de Roparun

“Het Roparunvirus waart hier thuis al jaren rond,” vertelt Ellen lachend. Toen haar man Jan in 2016 werd gevraagd als hardloper voor de Roparun, kwam ook zij in aanraking met het evenement. Zelf kon ze destijds nog niet deelnemen omdat hun kinderen nog jong waren. In 2018 maakte zij haar debuut als teamcaptain en navigator. “Dat eerste jaar was overweldigend. Het evenement is prachtig, maar het doel waarvoor we lopen raakt je nog veel meer. Sindsdien heeft de Roparun mij nooit meer losgelaten.”

Team Run for Cancer doet dit jaar voor de dertiende keer mee aan de Roparun en is inmiddels uitgegroeid tot een echt Deventer team. Het team bestaat uit 24 leden met uiteenlopende rollen: naast acht hardlopers zijn er fietsers, chauffeurs, navigators, cateraars en masseurs betrokken.

Door de jaren heen bouwde het team een sterk netwerk op en ontstonden waardevolle contacten met organisaties die door de Roparun worden ondersteund. Vooral de samenwerking met hospices maakte diepe indruk op Ellen. “Ik ontdekte dat een hospice helemaal geen verdrietige plek hoeft te zijn, maar juist een warme omgeving waar mensen nog volop genieten van de tijd die er is. Natuurlijk zit er verdriet bij, maar het is bijzonder om mensen nog mooie momenten te kunnen bezorgen.”

In 2024 mocht het team een cheque overhandigen aan Hospice Deventer voor de inrichting van het nieuwe hospice. Een jaar later ontving Hospice de Winde een bijdrage waarmee kamers konden worden gerenoveerd en gemoderniseerd. Inmiddels is de samenwerking hecht geworden. Vrijwilligers helpen regelmatig mee bij acties en verzorgen zelfs een ontbijt voor het team op de ochtend van vertrek naar de Roparun.

Ook dit jaar speelt Deventer opnieuw een bijzondere rol tijdens het evenement. Voor het derde achtereenvolgende jaar loopt de route door de Hanzestad. Daarom organiseert Team Run for Cancer een uitgebreide doorkomst voor alle passerende teams. Langs de route zijn maar liefst elf bijzondere locaties opgenomen, waaronder De Scheg, het stadion van Go Ahead Eagles, Museum EICAS en Proeflokaal DAVO. Daarnaast zijn er ook momenten van bezinning, zoals het aansteken van een kaarsje bij het Penninckshuis.

“Er gaat enorm veel tijd zitten in de organisatie en voorbereiding,” vertelt Ellen. “Maar ik ben ontzettend trots op wat we met elkaar hebben neergezet. Het wordt een prachtig feest voor Deventer.”

De voorbereidingen voor de Roparun lopen voor Ellen het hele jaar door. Het Pinksterweekend vormt telkens de bekroning van maanden werk en betrokkenheid. Onderweg maakt het team bijzondere momenten mee die diepe indruk achterlaten. “Mensen die midden in de nacht langs de route zitten om je aan te moedigen, dat blijft speciaal. En doordat je zo intensief samen optrekt, ontstaan vriendschappen voor het leven.”

Tegelijkertijd kent de Roparun ook emotionele momenten. In 2022 verloor het team een teamlid aan kanker. Nog ieder jaar gaat zijn foto mee tijdens de tocht. “Een Roparun zonder hem voelt ondenkbaar.”

Ook persoonlijk kreeg Ellen te maken met de harde realiteit van kanker. Haar nichtje, eveneens lid van het team, heeft een zeer agressieve vorm van kanker. “Ze is nog maar 39 jaar. Het is verschrikkelijk om machteloos toe te kijken. Vorig jaar liep ze nog mee tijdens de Roparun. De finish was toen een enorm emotioneel moment.”

Juist daarom blijft Ellen zich met hart en ziel inzetten voor de Roparun. “We doen het voor iedereen die met kanker te maken krijgt. Als we met onze inzet ook maar een klein verschil kunnen maken, dan is alle energie het meer dan waard.”