Worstenweer

Waarom wordt (ook vega) worst onweerstaanbaar als het buiten kouder wordt?

De uiterwaarden langs de IJssel is vanaf Arnhem tot achter Kampen een rijk veeteeltgebied. Hier graast zelfs een specifiek soort vee: het roodbont IJsselvee. Ook in de weilanden en uiterwaarden rondom Deventer. Daarom stonden er in en om de stad verschillende slachterijen en vleesfabrieken. In Wijhe die van Gerrit Hunink en de fabriek van Meester. In Olst had je de Olba en de firma Zendijk. Linthorst zat in Wilp en Deventer kende de firma’s Lugard en Anton Hunink. En - uit recenter tijden -Stegeman.

Reclame werd onmisbaar om een product onder de aandacht te brengen. Niet alleen om te vertellen dát er worst was, maar vooral waarom je die nu moest kopen. Slogans zoals Meer, meest, Meester en Stegeman, daar houd ik van en uithangborden trokken de aandacht. Met simpele afbeeldingen maakten ze van een alledaags product iets aantrekkelijks. Daarbij werden vaak speelse figuren gebruikt: vrolijke worstmakers, lachende koks of mascottes die het product een gezicht gaven. Zulke beelden waren gemakkelijk te onthouden.

Het was ook een slimme manier om klanten te binden. Het Deventer bedrijf van Anton Hunink was gevestigd op wat nu De Heuvel heet. Het maakte reclame met het grappige figuur ‘Hans Worst’. Hans kon je zelfs terugvinden op het lootje van de worst. Deventer ligt in Overijssel. Toch heet de rivier die langs de stad stroomt de Gelderse IJssel. Misschien komt daar de naam ‘Gelderse’ rookworst vandaan, ook al werd die worst in Deventer gemaakt. Maar een kniesoor die daarop let: ’t is immers weer worstenweer…