Het IJsselstadion

Kun je een goed voornemen voor het nieuwe jaar ook in beton gieten?

Toen in 1962 in Deventer de tweede kunstijsbaan van Nederland werd geopend - Amsterdam had de eerste, de Jaap Edenbaan - paste dat in die traditie. Deventer zag kans om sportief betekenisvol te worden. De ligging aan de IJssel en de bereikbaarheid maakten de keuze logisch. Met het IJsselstadion aan de Rembrandtkade kreeg Nederland een plek waar kon worden getraind en waar internationale wedstrijden mogelijk werden. Het was een investering in toekomstig succes en in een sport die al heel lang bij het land hoorde.

Die verwachting werd snel ingelost. Tijdens het EK allround van 1966 schreven Ard Schenk en Kees Verkerk sportgeschiedenis op het Deventer ijs. De publieke belangstelling was groot, de prestaties indrukwekkend en de sfeer geweldig. Twee jaar later volgde het wereldrecord van Fred Anton Maier op de 5 kilometer, wat de baan een prominente plaats gaf in de schaatswereld. Deventer werd een herkenbaar decor voor sportieve hoogtepunten en een motor achter de groeiende professionalisering binnen het Nederlandse schaatsen.

In 1992 kwam er een einde aan het IJsselstadion. De baan maakte plaats voor De Scheg. Deze moderne, overdekte accommodatie kwam op een andere plek. Deventer had bewezen dat een stad een nationale sporttraditie kan versterken. Wie vandaag wil begrijpen hoe Nederland uitgroeide tot een schaatsland, hoeft slechts terug te kijken naar die plek aan de IJssel. Een stuk beton van de oude tribune staat er nog altijd. Het herinnert ons aan een sporttraditie die nooit verdwijnt. En zo verbindt het verleden zich met het nieuwe jaar, dat altijd weer kansen biedt voor sportieve plannen. Met of zonder ijs, of het nu vriest of dooit.