STIL. STERK. NU.

Stil. De ruimte tussen kijken en begrijpen. De werken in STIL. STERK. NU. vragen om concentratie, aandacht en verstilling. Ze nodigen niet uit tot snelle conclusies, maar tot een open blik en de tijd om werkelijk te kijken. Leegte, monochromie, herhaling en tijd zijn terugkerende begrippen binnen de tentoonstelling. Tegelijkertijd is de hand van de kunstenaar nadrukkelijk aanwezig. Waar de Nul-beweging de persoonlijke hand van de kunstenaar zoveel mogelijk naar de achtergrond wilde laten verdwijnen, staat in deze tentoonstelling juist het individuele maakproces centraal. Sterk. De kracht van het gebaar. Materiaal is niet slechts een middel, maar een wezenlijk onderdeel van de werken. Het wordt opgebouwd, veranderd, aangetast, herhaald of opnieuw bewerkt. De weerstand van het materiaal en de fysieke handeling waarmee het wordt gevormd, bepalen mede de zeggingskracht van het kunstwerk. De kunstenaars in STIL. STERK. NU. nemen ieder een eigen positie in. Waar bij de één sprake is van verstilde concentratie, ontstaat bij de ander een fysieke en energieke schilderhandeling. Soms blijft het kunstwerk de tastbare uitkomst van het proces; soms ligt de nadruk juist op de handeling zelf, waarbij het voortbestaan van het oorspronkelijke object niet vanzelfsprekend is.

Nu. Een momentopname binnen een voortdurend proces. De titel NU verwijst naar het moment waarop de tentoonstelling en de werken zich laten zien. Tegelijkertijd vormen ze een momentopname binnen een voortdurend proces van zoeken, ontstaan, veranderen en soms zelfs verdwijnen. De kunstenaars werken al decennialang aan hun praktijk, maar de werken die in EICAS te zien zijn, spreken nog altijd met helderheid en urgentie. Ze laten zien dat het gedachtegoed van de Nul-beweging niet alleen een historische betekenis heeft, maar ook vandaag nieuwe vormen en interpretaties kan voortbrengen. Zes kunstenaars, zes manieren van werken Jolanda Meulendijks herhaalt en assembleert vormen die uitgroeien tot grote, netwerkachtige installaties. Door afzonderlijke elementen steeds opnieuw samen te brengen, ontstaan complexe structuren waarin herhaling en ruimte een belangrijke rol spelen.

Beppe Kessler onderzoekt grote, onbenoembare begrippen als tijd en leegte en de kracht van de elementen. Haar werk ontstaat vanuit een intensieve, fysieke omgang met materiaal.

De witte, op het eerste gezicht lege doeken van Anneke Walvoort vragen om tijd en aandacht. Het daglicht onthult laag na laag kleur, waardoor het werk zich geleidelijk aan de kijker openbaart.

Jan de Beus kiest voor een uitgesproken fysieke benadering. Gedreven door muziek brengt hij zijn verf krachtig, pasteus en monochroom aan. De energie van het schildergebaar blijft zichtbaar in het uiteindelijke werk.

Bij Harke Kazemier lijkt het eindresultaat monochroom, maar onder de bovenlaag bevindt zich een geschiedenis. Het werk gaat over wat door de tijd heen is vervaagd en wat daardoor juist zichtbaar wordt.

Anna Bonheur assembleert, werkt monochroom en beperkt zich tot één materiaal en één kleur. Vervolgens blijft hij het werk veranderen: opnieuw assembleren, doorwerken, afbreken en soms zelfs laten verdwijnen. Ook het verdwijnen van het oorspronkelijke object kan onderdeel zijn van zijn artistieke proces. De Nul-beweging als vertrekpunt De tentoonstelling legt een verbinding tussen het gedachtegoed van de Nul-beweging en hedendaagse kunstenaars die zich op hun eigen manier verhouden tot materiaal, proces en ruimte. Niet de herhaling van een historische stijl staat centraal, maar de vraag hoe ideeën over materialiteit, objectiviteit, leegte en het maakproces vandaag opnieuw betekenis kunnen krijgen. STIL. STERK. NU. laat zien dat de kracht van het materiaal en de handeling van de kunstenaar nog altijd tot nieuwe beelden en ervaringen kunnen leiden.